Ak emeğin kara yazgısını taşıyan madenciler (Vatan Pazar, Nermin Bezmen, 27 Ocak 2014 Zonguldak...

Gözüme kömür tozu oldu

Yüreğime kömür acısı

Ruhumu ezdi kömürün karası

Yok oldu yeşiller, maviler.

Ak emeğin kara yazgısı madenler

Güneş görmez bedenler

Lüks lâmbasında gölgeler

Gölgeler derinde uzandı kaldı

Kaldı da, birileri “güzel ölüm” dediler.

Zonguldak...

Altı kevgir, üstü yığma şehir

Karadeniz’e uzar labirentler

Güzelse bu ölüm, buyurun beyler

Ocakta size de bulunur bir yer.

N.B.

Bir ülkede küçük adamların büyük gölgeleri oluşuyorsa, o zaman, o ülkede güneş batıyor demektir.” Bu Çin atasözünü, aymazlığın, basiretsizliğin, kendini bilmezliğin büyük gölgeler yaratmaya başladığı günümüzde muhtelif vesilelerle kullanmışımdır.

Ama bu yazımda anlatacağım gölgeler, Çin atasözündeki küçük adamlar değil. Kocaman yürekli dev adamlarımız bizim. Yaşarken bedenleri bir idare lâmbasının ışığında gölge bulan, canları kömür yatağında kendi boyunca gölge olan, öldüklerinde de isimleri, kimlikleri mesleklerinin gölgesinde kalıp hiç anılmayan insanlar... Maden işçilerimiz, şehitlerimiz... Ve onların kaybının, yokluğunun, acısının gölgesinde yaşayacak eşler, evlâtlar, analar, babalar, kardeşler, yavuklular...


Haberin Detayını görmek için aşağıdaki bağlantıyı ziyaret ediniz.

Ak emeğin kara yazgısını taşıyan madenciler
 
27.01.2013